Szkolnictwo hotelarsko-gastronomiczne zaczęło powstawać pod koniec XIX w Szwajcarii - w Lozannie (1893 r.) i w Lucernie (1909 r.).
W Polsce szkolnictwo tego typu powstało w latach 30-tych okresu międzywojennego. Pierwsze szkoły utworzono w 1931 roku w Zakopanem i w Warszawie, następnie w 1933 r. Krakowie. Wszystkie te szkoły działały w dużych centrach turystycznych. Wyjątek stanowiła szkoła powstała w 1936 r. w Wiśle - małej wsi u stóp Baraniej Góry.

Prywatną Żeńską Szkołą Przysposobienia w Gospodarstwie Rodzinnym, która po dwóch latach zmieniła nazwę na Szkołę Przysposobienia Hotelarskiego opiekowało się Towarzystwo Przyjaciół Szkoły Gospodarczo-Pensjonatowej.

Przez pierwsze dwa lata funkcjonowania szkoły zajęcia lekcyjne odbywały się w budynkach Szkoły Podstawowej Nr 1 i Nr 4 w Głębcach.

W 1938 roku szkoła wydzierżawiła pensjonat "Księżówka" położony na południowym stoku Partecznika i otoczony pięknym ogrodem. W ten sposób nasza placówka uzyskała bazę do ćwiczeń praktycznych. Niestety, II wojna światowa przerwała działalność szkoły.

W tych ciężkich powojennych latach pieniądze potrzebne na pomoce dydaktyczne zdobywano m.in. organizując i obsługując różnego rodzaju imprezy, hodując tuczniki, piekąc we własnej cukierni przepyszne ciasta.

W 1947 roku otwarto nowy typ szkoły - Gimnazjum Hotelarskie, przemianowane wkrótce na Liceum Przemysłu Gospodniego.

U schyłku lat czterdziestych wzrost liczby uczniów spoza Wisły (a przybywała młodzież z całej Polski) spowodował, iż część z nich musiała zamieszkać na stancjach, a na początku lat pięćdziesiątych internat mieścił się w willach: "Beskid", "Janka", "Rena".

W 1951 r. w Liceum Przemysłu Gospodniego przemianowanym na Technikum Gospodnie zaczęto uczyć języka niemieckiego (prawdopodobnie była to pierwsza szkoła w kraju z tym językiem obcym).

Rok szkolny 1951/52 zakończył się pierwszą w dziejach szkoły maturą. Egzamin dojrzałości zdały wszystkie absolwentki.

Rok 1955 rozpoczyna bardzo trudny okres w historii szkoły, trwający aż do 1968 r. Wtedy to ważyły się losy szkolnictwa zawodowego w Wiśle, w związku z decyzją o przeniesieniu szkoły do Bielska-Białej. Ostatecznie szkoła pozostała w Wiśle, ale utrata "Księżówki" spowodowała poważne problemy lokalowe; zajęcia odbywały się w różnych budynkach, m.in. w Liceum Ogólnokształcącym. Wobec tak trudnych warunków pracy i nauki podjęto starania o budowę nowej szkoły. Wznoszenie nowego gmachu w Kopydle zaczęto w 1966 r.

Rok szkolny 1969/70 rozpoczął się już w nowej szkole, której nadano imię Władysława Reymonta. W nowym budynku Zasadnicza Szkoła Zawodowa kształciła kucharzy i kelnerów, działało też Technikum Gastronomiczne (od 1968) i nowo powstałe Technikum Hotelarskie.

Lata następne to dynamiczny rozwój szkoły.

W roku 1974 szkoła została uhonorowana Medalem Komisji Edukacji Narodowej, a w 10 lat później otrzymała własny sztandar ufundowany przez Komitet Rodzicielski.